1.

Nie umarłem ani z miłości, ani od innego zła, ale
Moje życie bardzo przypomina śmierć, kiedy widzę
Tę, którą kocham i pragnę a która przynosi
mi tylko ból i zło. Śmierć nie jest dla mnie dobra,
a to co jeszcze straszniejsze,
że niedługo moja pani i ja będziemy
starzy. Jeśli ona tak roztrwoni moją młodość i swoją,
będę jej żałował dla siebie , i po stokroć bardziej
dla niej.

Szlachetna pani, możesz jeśli zechcesz, zabić
Oddanego ci człowieka, ale sprawisz,
że potępi cię świat i będziesz miała grzech
śmiertelny. Jestem twój bo nie należę
wcale do siebie; ale złego pana
słusznie opuszcza jego poddany; człowiek
potężny, który traci swoich poddanych, wart jest niewiele, jak
dostrzegł to Dariusz, król Persji.

Anc no mori per amor ni per al.
Mas vide pot be valer morir
Qand vei la ren qu plus am e desir
E ren no.m fai mas qand dolor e mal
Ren me val mort mas ancar m’es plus greu
Q’en breu serem ia veil e ill e eu
E s’aisi perd lo men e.l seu joven
Mal m’es del meu mais del seu per un cen

Bona domna vostr’ ome natural
Podetz si.us platz leugierament aucir
Mas a la gen vo.n faretz escarnir
E pois auretz en peccat criminal
Vostr’ om sui be qe ges no.m tenh per meu
Mas be laiss’ om a mal senhor son feu
E pois val paue ries hom qan pert sa gen
Q.a Darie.l rei de Persa fo parven

Je ne suis pas mort ni d’amour ni d’autre mal, mais
Ma vie ressemble bien à la mort, quand je vois
l’objet que j’aime et désire le plus ne me cau-
ser que douleur et mal. La mort n’est pas bonne
pour moi, et, ce qui m’est encore plus pénible,
c’est que bientôt ma dame et moi nous seront
vieux. Si elle perd ainsi ma jeunesse et la sienne,
je le regretterai pour moi, et cent fois plus
pour elle.

Noble dame, vous pouvez si vous le voulez, tuer
facilement votre homme lige, mais vous vous ferez
blâmer par le monde et vous en aurez un péché
mortel. Je suis bien votre homme, car je ne
m’appartiens nullement; mais à mauvais seigneur
on abandonne avec raison son fief; et un homme
puissant qui perd ses vassaux vaut bien peu, comme
s’en apreçut Darius, le roi de Perse.

 

2.

Gardzę panami, którzy są fałszywymi i
nielojalnymi oszczercami, bo wybrałem damę, której
idealna wytworność jest zaleta wrodzoną.
Kocham ją miłością idealną, pozbawiona fałszu, i
cały jestem jej, w jakimkolwiek momencie
ona chciałaby być moja; gdyż jej uroda i jej
zalety są tak olśniewające, że nawet król
byłby zaszczycony darząc ja miłością; czyż nie byłbym bogaczem
gdyby ona zechciała mi powiedzieć tak.

Nic nie oczarowało mnie tak jak jej proste i lojalne serce
w którym łączą się wszystkie dobre cechy
i całe dobro bez odrobiny zła. Gdyż ona
posiada wszystko co przystoi miłości, byłbym szczęśliwy
gdybym był u jej boku, i jeśli litość która jest najwyższą ze wszystkich zalet
przyjdzie mi z pomocą u niej, mogę wam powiedzieć bez wahania
(kłamstwo?) że nigdy nie byłaby ona
równie wielkim wspomożeniem miłości.

Je ne suis pas mort ni d’amour ni d’autre mal, mais
Ma vie ressemble bien à la mort, quand je vois
l’objet que j’aime et désire le plus ne me cau-
ser que douleur et mal. La mort n’est pas bonne
pour moi, et, ce qui m’est encore plus pénible,
c’est que bientôt ma dame et moi nous seront
vieux. Si elle perd ainsi ma jeunesse et la sienne,
je le regretterai pour moi, et cent fois plus
pour elle.

Noble dame, vous pouvez si vous le voulez, tuer
facilement votre homme lige, mais vous vous ferez
blâmer par le monde et vous en aurez un péché
mortel. Je suis bien votre homme, car je ne
m’appartiens nullement; mais à mauvais seigneur
on abandonne avec raison son fief; et un homme
puissant qui perd ses vassaux vaut bien peu, comme
s’en apreçut Darius, le roi de Perse.

Je méprise les seigneurs qui sont faux et
déloyaux médisants, car j’ai choisi une dame où
la distinction parfaite est une qualité innée.
je l’aime d’amour parfait, sans fausseté, et
je suis tout à elle, quel que soit le moment
où elle voudra être à moi; car sa bauté et sa
valeur sont tellement éclatantes qu’un roi
serait honoré en l’aimant; aussi suis-je riche
pourvu qu’elle daigne me dire oui.

Rien ne m’a autant charmé que son coeur droit
Et loyal où se réunissent toutes les bonnes qualités
Et tous les biens sans aucun mal. Puisqu’elle
A tout ce qui convient à l’amour, je serai heureux
Pourvu que je sois à ses côtés; et si la
Pitié ; qui est le couronnement de toutes les bonnes
Qualités, m’est de quelque secours auprès
D’elle, je puis vous dire sans hésitation
(mensonge?) que jamais elle ne m’aura été
d’un aussi grand secours auprès de l’amour.

 

3.

Lubię zimę i lato, chłód lubię
i ciepło, lubię jednako śnieg i kwiaty
i wolę martwego śmiałka niż żywego tchórza:
w ten sposób utrzymują mnie w radości Młodości i Miłości.
Jakżesz kocham nową panią! bardziej niż inne
ujmującą i piękną, widzę róże w głębi
lodu i piękną pogodę na ciemnym niebie.

To mojej Pani należy się jedyna nagroda przed
Tysiącami wojowników i przed fałszywymi hipokrytami jej
Należy na zachowaniu Montesquieu1; to dlatego żaden
oszczerca nie może odebrać jej przewagi, gdyż
inteligencja i honor ja prowadzą i kiedy
odpowiada lub pyta, jej słowa mają smak
miodu i czynią ją podobną świętemu Gabrielowi.

Ges pel temps fer e brau
C’adutz tempiers e vens
E torba.ls elemens
E fa.l sel bru e blau
No.s camja mos talens
Ans es mos pessamens
En joy et en chantar
E.m vuelh mais alegrar
Cam vey la neu sus en l’auta montanha
Que can las flors s’espando per la planha

Domna de vos mi lau
Quar etz douss’ e plazens
E la plus avinens
Que negus hom mentau
Que.l vostr’ ensenhamens
Vos fai als conoissens
Bendir e tener car
Et a mi tant amar
Que.l cors e.l sens me ditz qu’ab vos remanha
E si.m faitz mal qu’ad autra m’en planha

Le temps rude et sauvage qui amène tempêtes
Et vents, qui troublent les éléments et font
Le ciel noir et livide ; ne change pas mes désirs ;
Mais ma pensée est à la joie et aux chants,
Et je veux me réjouir d’avantage quand je vois
La neige là-haut sur la haute montagne
Que quand les fleurs s’épandent par la plaine

Dame, je suis content de vous, car vous êtes
Douce et aimable, et la plus avenante qu’on
Puisse célébrer ; aussi pour votre sagesse
Les connaisseurs disent du bien de vous et vous
Chérissent et on amour va si loin que le coeur
Et l’intelligence me disent de rester avec vous
Et, si vous me causez du tort, de ne m’en plaindre
A aucun autre. 

 

4.

Pogoda sroga i dzika, która przynosi burze
I wiatry mącące żywioły, co czynią
Niebo czarno-sinym, nie odmienią moich pragnień;
Lecz moja myśl biegnie ku radości i śpiewom
I chcę się cieszyć bardziej widząc
Śnieg tam na wysokiej górze
Niż kwiaty ścielące się na równinach.

O Pani, jestem tobą zachwycony, gdyż jesteś
Słodka i urocza i najbardziej ujmująca jak
Tylko można wysłowić; także o twej mądrości
Znawcy mówią dobrze i o Tobie samej i
Wielbią cię i moja miłość posuwa się tak daleko, iż serce
i rozum podpowiadają bym został z Tobą
i nie skarżył się innej jeżeli się mylę.

Ges pel temps fer e brau
C’adutz tempiers e vens
E torba.ls elemens
E fa.l sel bru e blau
No.s camja mos talens
Ans es mos pessamens
En joy et en chantar
E.m vuelh mais alegrar
Cam vey la neu sus en l’auta montanha
Que can las flors s’espando per la planha

Domna de vos mi lau
Quar etz douss’ e plazens
E la plus avinens
Que negus hom mentau
Que.l vostr’ ensenhamens
Vos fai als conoissens
Bendir e tener car
Et a mi tant amar
Que.l cors e.l sens me ditz qu’ab vos remanha
E si.m faitz mal qu’ad autra m’en planha

Le temps rude et sauvage qui amène tempêtes
Et vents, qui troublent les éléments et font
Le ciel noir et livide ; ne change pas mes désirs ;
Mais ma pensée est à la joie et aux chants,
Et je veux me réjouir d’avantage quand je vois
La neige là-haut sur la haute montagne
Que quand les fleurs s’épandent par la plaine

Dame, je suis content de vous, car vous êtes
Douce et aimable, et la plus avenante qu’on
Puisse célébrer ; aussi pour votre sagesse
Les connaisseurs disent du bien de vous et vous
Chérissent et on amour va si loin que le coeur
Et l’intelligence me disent de rester avec vous
Et, si vous me causez du tort, de ne m’en plaindre
A aucun autre. 

 

5.

Ni śnieg, ni mróz, ni deszcz, ni błoto nie odbiorą mi
Radości i rozkoszy; zła pogoda zdaje mi się
Jasną gdyż mam nową radość, na której polegam;
Gdyż młoda Pani mnie zdobyła i ja mogłem ją zdobyć, kiedy
na nią patrzę wydaje mi się tak piękna, że
z radości mógłbym latać.

Lecz jastrząb złapany w pułapkę jest dziki
aż do chwili gdy zostanie obłaskawiony, potem staje się
oswojony, jeśli traktujemy go dobrze i ze spokojem;
Wart jest więcej niż jastrząb gdy jest ułożony
I tak przyjęło się czynić z młodą kobietą, gdy chcemy kochać
Oswajamy ją delikatnie.

Neus ni glatz ni pleuyas ni fanh
No.m tolon deport ni solatz
Que.l temps escur me par clartatz
Pel novel joi em que refranh
Car jove donna m’a conques
E s’ieu lieys conquerre pogues
Can la remir tam bela.m par
Que de guag cujera volar

Mas l’austros qu’es pres en l’aranh
Qu’es fers tro qu’es adomesjatz
Pois torna maniers e privatz
S’is qui bel tenha ni l’aplanh
Pois val mais d’autre quanta pres
Tot atretals uzatges es
Qui jove donna vol amar
Que gen la deu adomesjar

Neige, ni gelée ni pluie ni boue ne m’enlèvent
joie ni allégresse; le temps obscure me paraît
clair, à cause de la nouvelle joie dans laquelle
je me repose; carune jeune dame m’a conquis
et si je pouvais la conquérir à mon tour, quand je
la contemple, elle me paraît se belle que de
joie je penserais voler.

Mais, l’autour qui est pris au piège est sauvage
jusqu’à ce qu’il soit apprivoisé, puis il devient
familier, si on le traite bien et avec douceur;
il vaut plus qu’un autre quand il a été dressé;
ainsi il est d’usage, quand on veut aimer une
jeune femme, de l’apprivoiser gentiment.

 

6.

Żaden mężczyzna nie może wymknąć się miłości, gdy
już raz podda się jej władzy: czy mu się
to podoba czy mu przeszkadza musi czynić to
co podoba się miłości. Wiedzcie, że mężczyzna rozkochany nie może
kierować się niczym innym; tam gdzie chce iść Miłość
tam i on biegnie i nie zwraca uwagi
ani na sens ani na szaleństwo.

Tak więc nie mogłem się bronić gdyż
Nigdy nie ustrzegę się od chwili gdy
Zostałem złapany jak ogłuszony ptak, który słyszy przynętę
I biegnie ku swojej śmierci. Jak on wpadłem szybko
w sidła gdzie czuje się teraz całkiem
osaczony: gdyż jestem we władzy Pani,
który nie troszczy się ni o me dobro ni o moje dobre imię.

Nulhs hom no.s pot damor gandir
Pus en sonsenhorieu s’es mice
O tot li plass’ o tot li pes
Sos talents l’aven a seguir
E sap chatz c’om enamoratz
Non pot far autratz voluntatz
Que lay on vol anar lai cor
E noy gara sen ni folor

Adonc saup eu pauc d’escrimir
Qu’anc nom gardei tro qu’eu fui pres
Col fols auzels quant au lo bres
Ques vai coitozamen aucir
Et eu coitos mis m’en tal latz
Don eram tenh per enganatz
Qu’en poder sui de tel senhor
Que nom vol far be ni honor

Aucun homme ne peut échaper à l’amour, quand une
fois il s’est mis en son pouvoir: que cela lui
plaire ou l’ennui, il lui faut suivre ce qui plaît
à l’amour. Sachez qu’un homme enamouré ne peut
suivre d’autre volontés; là où Amour veut aller
là il court et ne fait attention
ni à sens ni à folie.

J’ai donc su bien mal me déféndre, car je ne me
gadrai jamais, jusqu’au moment oùje fus pris,
comme l’oisseau étourdi qui, en entendant l’appeau,
court à sa mort. Comme lui je me mis rapidement
dans un lacs, où je me sens maintenant bien
pris: car je suis au pouvoir d’un maître
qui ne veut me faire ni bien ni honneur.

 

7.

Nie bardziej niż biedak mieszkający w bogatym
Domu nie skarżący się nigdy, mimo swego wielkiego
Cierpienia, gdyż tak bardzo boi się urazić
swego pana, nie śmiem się skarżyć na mój ból
śmiertelny. Powinienem się skarżyć,
gdyż kobietą, którą kocham i której pragnę bardziej niż
jakąkolwiek innej na świecie daje mi dowody pychy,
a jednak nie śmiem błagać o jej litość
tak bardzo obawiam się by jej nie zanudzić
moimi skargami.

Podobny temu który podziwia szklaną ścianę
Która wydaje mu się piękna w odblaskach [dnia]
Kiedy myślę o niej mam w sercu taką
Słodycz, że zapominam się z jej powodu gdy
widzę ja taką. Miłość smaga mnie
rózgami, które zbieram gdyż pewnego razu
w jej królewskim zamku, skradłem pocałunek, którego
pamięć zachowałem w sercu. Ach! Jakżesz marnie się żyje
nie widząc tego co się kocha!

Plus que.l paubres can jatz el ric ostal
E no s’i planh sitot s’a gran dolor
Tan tem que torn ad enueg al. Senhor
No m’au planher de ma dolor mortal
Bem dey dolor pus cla.m mostr’ erguleh
La res del mon qu’ieu pus dezir e vuelh
Que sival re non l’aus clamar merce
Tal paor ay que se enueg de me

Aissi com cel qui bada.l veirial
Que.l sembla bels contra la resplandor
Quant eu l’esgar n’ai al. Cor tal doussor
Qu’eu m’en oblit per leis qu’eu vei aital
Be.m bat amors ab las vergas qu’eu colh
Car una vetz en son reial capdolh
L’emblei un bais don al. Cor mi sove
Ai, com mal viu qui so qu’ama no ve

Pas plus que le pauvre qui loge dans une riche
maision et ne se plaint jamais, malgré sa grande
douleur, tellement il craint d’importuner ainsi
son maître, je n’ose me plaindre de ma douleur
mortelle. Je devrais bien me plaindre, puisque
la femme que j’aime et désire plus qu’aucune
autre au monde me témoigne de l’orgeuil;
et cependant je n’ose implorer sa pitié,
tellement je crains qu’elle se soit importunée
de mes plaintes.

Semblable à celui qui contemple une verrière,
qui lui semble belle contre les reflets [du jour]
quand je la considère, j’ai au coeur une telle
douceur que je n’oublie à cause d’elle, quand
je la vois ainsi. Amour me bat bien avec les
verges que je cueille, car, une fois, en son
royal château, je lui pris un baiser dont j’ai
gardé au coeur le souvenir. Ah! Comme on vit
malheureux quand on ne voit pas ce qu’on aime!

 

8.

Ponieważ wróciłem do Prowansji a ten powrót
spodobał się mej Pani, muszę stworzyć piosnkę radosną,
choćby z wdzięczności; Gdyż służąc i czcząc
dobrego władcę otrzymuje się od niego dar, dobrodziejstwo i
zaszczyt jeśli się potrafi dobrze go wysławiać, więc powinienem
się zmusić [do śpiewania]

Nie popełniwszy grzechu odbywam karę i nie wyrządziwszy
Krzywdy proszę o wybaczenie; z niczego dobędę miły
dar, złość przemienię z życzliwość,
płacz i cudowną radość, gorycz
w słodki smak; jestem śmiały przez swój strach, umiem
wygrać przegrywając i pokonać będąc pokonanym.

Pois tornaz sui en Proensa
E a ma dona sa bo
Ben dei fa gaia canzon
Sivals per reconoiscenza
Qu’ab servir et ab honrar
Conqer om de bon segnor
Dons e benfaiz e honor
Qi.l ben sap tenir en car
Per q’eu m’en voill esforzar

Ses peccat pris penedensa
E ses tort fait quis perdo
E trais de nien gen do
Et ai d’ira benvolensa
E gaug entier de plorar
E d’amar donsa sabor
E sui arditz per paor
E sai perden gazanhar
E quan sui vencutz sobrar

Puisque je suis revenu en Provence et que ce retour
Plait à ma dame, je dois faire une chanson gaie, au
Moins par reconnaissance; car en servant et honorant
un bon seigneur, on obtient de lui don, bienfait et
honneur, si on sais bien le chérir, aussi dois-je
m’efforcer [de chanter].

Sans avoir péché je fis pénitence et sans avoir fait
du tort je demandai pardon; je tirai de rien un gentil
don, de la colère j’ai fait sortir la bienveillance,
la joie parfaite des pleurs, de l’amertume
une saveur douce; je suis hardi par peur, je sais
gagner en perdant, et vaincre en étant vaincu.

 

9.

Kiedy człowiek jest we władzy innego, nie może
Spełniać wszystkich swoich pragnień; zdarza mu się często
Z nich rezygnować, aby sprawić innemu przyjemność. Ponieważ
Oddałem się we władanie Miłości
Będę znosił zło i dobro, błędy
I prawość, straty i korzyści
Gdyż tak podpowiada mi rozum.

Temu kto chce się podobać całemu światu udaje się często
Znieść to co mu się nie podoba, kryjąc to
Grzecznie, udają, że nie przywiązuje
do tego wagi; a gdy widzi, że nadarza
się okazja, niech nie będzie ani tchórzliwy ani słaby wobec
tego kto popełni błąd,
gdyż w sprawiedliwej sprawie
małe obwinienie jest szkodliwe.

Quat hom es en autrui poder
Non pot tot sos talanz complir
Ans l’aven soven a gequir
Lo sieu grat per autrui voler
Donc mays en poder me soi mes
D’amors segray los mals i.ls bes
E.ls portz e.ls dreg e.ls dans s.ls pres
Qu’aisi m.o comanda razos

Car qui al. Segle vol plazer
Maintas vetz l’aven a sofrir
So que.lh desplatz ab gen cobrir
Ab semblansa de noncaler
E pois quan ve que sos locs es
Contra cel qui l’aura mespres
No sia flacs ni noalhos
Qu’en gran dreit notz pauc’ occaizos

Quand un homme est au pouvoir d’autrui, il ne peut
remplir tous ses désirs; il lui arrive souvent d’y
renoncer, pour faire plaisir à un autre. Puisque
je me suis mis au pouvoir d’Amour
j’en supporterai les maux et les biens, les torts
et les droits, les dommages et les profits,
car la raison me le commende.

Car à qui veut plaire au monde il arrive souvent
de supporter ce qui lui déplait en le cachant
gentiment, en faisant semblant de ne pas y préter
attention; puis quand il voit que l’occasion est
venue, qu’il ne soit ni lâche ni faibledevant
celui qui aura commis une faute envers lui,
car, dans une cause juste,
une petite accusation est nuisible.

 

10.

Kiedy człowiek czcigodny popada w wielką biedę,
Zaznawszy bogactwa i swobody,
Nie wie, ze wstydu, jak prosić;
Woli ukryć swoją niedolę; także większe jest współczucie
I dar bardziej szczery, kiedy czynimy dobro
zawstydzonemu biedakowi niż tym wszystkim,
którzy żebrzą śmiało.

Ja też byłem bogaty i szczęśliwy aż do chwili
Gdy popadłem w nędzę z powodu
Mej Pani, która jest dla mnie tak twarda i nieprzychylna; ona
Popełnia grzech poniżając mnie tak bardzo. Ona nie
znajduje we mnie najmniejszego pretekstu do wymówek; gdyż
jestem jej wiernym kochankiem. Oto grzech
którego nie chce mi wybaczyć.

Quant hom honraz torna en gran pareira
Q’a estat rics e de gran benenanza
De vorgogna no sap re conse qeira
Anz ama mais cobrir sa malenomza
Per q’es mager merces a plus franc dos
Qan hom fai ben al. Pabres vergognos
Q’a mainz d’altres q’an en qerer fianza

Qu’eu erarics e de bona maneira
Tro ma domna m’a tornat en erransa
Que m’es mala e salvatja guerreira
E fai peccat car aissi.m dezenansa
Qu’en mi no troba nulhas occaizos
Mas car li sui fizelo et amoros
E d’aquest tort no.m vol far perdonansa

Quand un homme honoré tombe en grande pauvreté
après avoir été riche et avoir connu l’aisance,
il ne sait, de honte, comment demander;
il aime mieux cacher sa misère; aussi c’est
le fait d’une compassion plus grande et le
don est plus sincère, quand on fait du bien à
un pauvre honteux, plutôt qu’a tant d’autres
qui mendient avec assurence.

Pour moi, j’étais riche et heureux jusqu’au moment
où j’ai été jeté dans la détresse par
ma dame, qui m’est si dure et si hostile; elle
commet un péché en m’abaissant ainsi. Elle ne
trouve en moi nul prétexte àreproches; parce
que je lui suid un amant fidèle, voilàle péché
qu’elle ne veut pas me pardonner.

 

11.

Gdybym był na dworze, na którym panuje sprawiedliwość
Skarżyłbym się na mą Panią, jaka by
nie była dobra i piękna; gdyż traktuje mnie ona
z tak wielką niesprawiedliwością iż nie przestrzega ani obietnic
ani konwenansów. Kiedy czyni mi obietnice,
których nie dotrzymuje, nie obawia się grzechu
i nie wie co to wstyd.

Byłoby lepiej żeby była dla mnie najpierw
Okrutna, niż żeby mnie potem wpędziła w tak wielką
irytację, ale ona podobna jest temu
Kto zastawia pułapkę [ptasznikowi?]: swoim pięknym
Wyglądem wpędziła mnie w śmiertelną udrękę
Z której nie mogę się uleczyć bez jej pomocy; oby Bóg dał,
na moje nieszczęścia, żeby ona nigdy
nie była tak piękna i tak dobra.

S’ieu fos en cort que hom tengues drechura
De ma dona si tot s’es bon’e bela
Mi clamera car tan gran toriz mi mena
Que no m’aten plevir ni coviensa
E donc per que.m promet so que no.m dona
Non tem peccat ni sap que es vergonha

E valgra.m mais que.m fos al. Prim esquiva
Qu’ela.m tengues en aitan greu rancura
Mas. Ilh o fai si com cel que cembela
Qu’ab bels semblans m’a mes en mortel pena
Don ja ses leis no creaver garensa
Qu’ans malafos tan bela ni tan bona

Si j’étais dans une cour oùrégnerait la justi-
ce, je me plaindais de ma dame, quoiqu’elle
soit bonne et belle; car elle me trait avec
tant d’injustice qu’elle n’observe ni promesses
ni convention. Comme elle me fait des promesses
qu’elle ne tient pas, elle ne craint pas le péché
et ne sait qu’est la honte.

Il eût mieux valu qu’elle m’eût été d’abord
farouche, plutôt que de me tenir en une si grande
irritation; mais elle est semblable à celui qui
tend un piège (àl’oiseleur?) : avec ses belles
apparenes elle m’a mis dans une peine mortelle
dont je ne puis me guérir sans son secours; plut
à Dieu que, pour mon malheur, elle n’eût jamais
été si belle ni si bonne.

 

12.

Moi przyjaciele z Tuluzy zobaczą mnie późno
I późno będzie gdy ujrzę Le Puy i Montreala
Bo zupełnie się zasiedziałam przy Barallu, moim
Pięknym Rainierze, którego znajduję tak idealnym i pewnym. Ach!
Pani Wilczyco, ponieważ jej nie widuję, opłakuje panią i wzdycham za nią,
Kiedy przypominam sobie pani słodką mowę, pani piękne, zgrabne ciało
I uśmiechniętą twarz.

Ponieważ cieszy się Pani tak dobra sławą, zazdroszczą jej
Pani tysiące kobiet; moja piękna
I słodka pani cóż to dla pani znaczy? Może pani
Odrzec wszystkim: spróbuj i .... (?) potrafisz pani uhonorować
I przyjąć lepiej niż jakakolwiek inna kobieta; także
człowiek cały chce cię widzieć i ciebie słuchać; gdyż
twoja młodość odziana jest w piękno, twoja mowa
jest słodka, masz w sobie radość i mądrość.

Tart mi veiran mi ami tholousan
Et tart veirai Faugiaus et Mont Real
Quer remasus et del tot En Baras
Mos bels regnes qui es dolz et desir
Des ex vos plor et del cor vos souspir
Quan mi membre vostre cors avinez
El dolz regars et la bouche riens

E cas avetz tan ric pretz sobeiran
Per en veja.us volon las melhorsmal
Ma bela domna douss’ a vos qe’en cal
Qu’a totas podetz dir tast’ e milan
Car melhs sabetz honrar et acolhir
Per so.us vol hom mais vezer et auzir
Pos de beutat vest se vostre javens
E.l dous parlars e.l galhardi’ e.l sena

Mes amis Toulousain me verront tard,
et il sera tard quand je verrai Le Puy et Montréal,
car je suis restécomplètement près de Barral, mon
beau Rainier, que je trouve parfait et sûr. Ah!
dame Louve, parce que je ne vous vois pas, je vous
pleure et je soupire après vous, quand je me
souviens de votre doux parler, de votre beau corps
avenant et de votre visage souriant.

Comme vous avez une si noble réputation, par
envie les meilleurs femmes vous jalousent; ma belle
et douce dame, que vous importe? Vous pouvez dire
a toutes: goûtez et ... (?) Vous savez honorer et
accueiller mieux qu’aucune autre femme , aussi tout
homme désire-t-il vous voir et vous entendre; car
de beauté se revêt votre jeunesse et vous avez
le doux parler, la gaîté et l’intelligence.

 

13.

Chociaż widzę, że zima się sroży i kończy się
Czas miłości, gdyż nie słyszę już ani na głosów, ani
Na śpiewu ptaków w gałązkach pokrytych liśćmi, z powodu zimna
Tej mrocznej pory roku nie przestanę pisać poezji,
I będę mówił o swoich pragnieniach.

Miałem w mym pożądliwym sercu, wielkie pragnienia
I ciężkie myśli o tej, która mnie tak słodko zdradziła
A jednak nigdy nie gniewałem się na nią, lecz
zachowałem ją w mym wiernym sercu; byłem łatwy do oszukania
ale niechże ona ma litość nad kochankiem.

Poc vezem que l’ivers’irais
Et part se del tant amoros
Que non auges notes ni lais
Des auselz per verges fuilloz
Per lou freit del brun tempo rau
Non leisserai un vers a far
Et dirai al ques mon talent

Lonc disirier c greu pantai
N’ai agut al. Cor cobeitos
Ves cela qui suau me trais
Mas anc ves li non fui greignos
Anz la portavael cor leial
Molt fui leugiers a enganar
Mas peccat n’aia de l’aman

Puisque nous voyons que l’hiver se fâche et qu’il quitte
Le temps de l’amour, puisque je n’entends plus ni voix ni
Chants d’oiseaux par les verges feuillus, pour le froid de
La sombre saison je ne laisseari pas de composer une poésie,
Et je dirai quels sont mes désirs.

J’ai eu mon coeur convoiteux, de grands désirs et de
Graves pensées à l’égard de celle qui m’a trahi doucement,
Et cependant jamais je n’étais fâché contre elle, mais je la
Portaisdans mon coeur loyal; j’ai été très facile à tromper,
Mais qu’elle ait pitié de l’amant.

 

1 Montesquieu - miejscowość w Akwitanii, ośrodek kataryzmu - przyp.tłum.

 

 

tłumaczenie: Agnieszka Staf