Chwarszczany, 18 października, imieniny obchodzą: Julian, Łukasz, Bogumił
 
   
 
   
   
   
 Templariusze
   
   
 
 
 
27jeden_procent_szlak_templariuszy_opp.jpg

12facebuk_szlak.jpg

28facebuk_muzeum.jpg

25facebuk_kaplica.jpg


Dzieje Rycerzy Świątyni
 
Powstanie zakonu templariuszy           Organizacja wewnętrzna           Kres działalności zakonu          

Sytuacja templariuszy po utracie Akki w 1291 roku
Po utracie Akki - ostatniej twierdzy chrześcijańskiej w Ziemi Świętej templariusze przenoszą się na kolejne wyspy i próbują przeciwstawić się muzułmańskiej ekspansji. Równocześnie prowadzą w całym świecie chrześcijańskim akcje dyplomatyczne w celu zorganizowania ponownej wyprawy krzyżowej. Niestety nie ma już wówczas zrozumienia dla podobnego przedsięwzięcia. Pojawiają się nawet plany połączenia zakonu szpitalników i templariuszy w jedną organizację, co powoduje protesty w obu zgromadzeniach. W końcu wielki mistrz Jakub de Molay przenosi się wraz ze swoim orszakiem do Paryża aby własnoręcznie pokierować akcją dyplomatyczną. Zabiera ze sobą olbrzymie zasoby skarbca zakonnego, które od tego czasu będą spędzać sen z powiek króla Francji Filipa Pięknego.

Doniesienia o praktykach templariuszy
Równocześnie szerzą się doniesienia o tajemnych praktykach templariuszy. Zarzuca się im religijne praktyki muzułmańskie, zapieranie się Chrystusa, sodomię, bałwochwalstwo. Już od dłuższego czasu obserwuje się upadek obyczajów w tym zakonie, pijaństwo, wydawanie środków na zbytkowny styl życia. Ówcześni templariusze zdają się w niczym nie przypominać Hugona de Payns i jego towarzyszy.

Aresztowanie, proces i kasata templariuszy
W 1307 roku Filip Piękny dokonuje masowych aresztowań templariuszy. W jednym dniu o jednej godzinie królewscy urzędnicy wkraczają do 500 francuskich komandorii i aresztują kilka tysięcy templariuszy - braci - rycerzy, giermków, braci służebnych. Król francuski, choć kieruje się niskimi pobudkami, występuje niemal jako obrońca wiary chrześcijańskiej.

Sytuacja templariuszy w Niemczech
Filip Piękny zwraca się z apelem do innych władców europejskich o prześladowania templariuszy. W prowincji niemieckiej zakonnicy podejmują obronę w Magdeburgu i w Metz. Posiadłości templariuszy na terenie Niemiec przechodzą pod władanie szpitalników i krzyżaków

Kres działalności templariuszy na pograniczu pomorsko - wielkopolsko brandenburskim
Na terenie Środkowo - Wschodniej Europy nikt w zasadzie templariuszy nie aresztował, ani nie prześladował. Nadal cieszyli się szacunkiem panujących. Wielu z nich wszakże pochodziło z wpływowych rodzin rycerskich. W obliczu zagrożenia, templariusze chwarszczańscy dokonali sprzedaży wsi Cychry. Nowymi właścicielami zostali Tomasz i Jan Hokeman - obywatele Frankfurtu. Dokument dotyczący transakcji został wystawiony 13 października 1308 roku. Transakcja została zapewne unieważniona skoro wieś znalała się następnie w posiadaniu chwarszczańskich joannitów o czym świadczy póżnośredniowieczny dokument.- dalsze losy placówek zakonnych templariuszy na ziemiach polskich

Prawdopodobnie na wieść o kasacie zakonu w 1312 roku posiadłości templariuszy zajmują margrabiowie brandenburscy. Dopiero na podstawie układu w Cremmen odstępują je szpitalnikom. Prawdopodobnie wielu z Rycerzy Świątyni przechodzi do konkurencyjnego zakonu, skoro niektórzy bracia - templariusze są wzmiankowani w latach 20 i 30 - stych w Rurce. Margrabiowie brandenburscy próbowali przejąc kontrolę nad dobrami potemplariuszowskimi z ośrodkami w Sulęcinie i Czaplinku. Rozmowy z margrabiami prowadzili funkcjonariusze zakonu szpitalników - Paweł z Modeny i - Leonard de Tiburtis. W 1318 roku doszło do porozumienia podpisanego w Cremmen. Poświadczone jest posiadanie przez szpitalników Leśnicy w 1321 roku, Chwarszczan 1335 rok. Sulęcin pozostał pod panowaniem margrabiów do 1347 roku, kiedy został wykupiony przez szpitalników. W 1345 roku margrabiowie przekazali szpitalnikom zamek w Czaplinku. Rurka bez komplikacji znalazła się w posiadaniu szpitalników. W XIV wieku wykształcił się baliwat brandenburski. Siedzibą balliwa były wymiennie Chwarszczany i Łagów. W 1428 roku szpitalnicy wykupili od margrabiów zamek w Słońsku przeznaczając go na siedzibę balliwa. Szpitalnicy przejęli równocześnie bazę rekrutacyjna templariuszy, brak udokumentowanych przypadków przechodzenia templariuszy do konwentów szpitalników. W obu zakonach te same nazwiska jak choćby - Veltheim.

Błażej Skaziński



   
 
Szlak Templariuszy
kontakt
 
 
3135673
copyright©: autorzy Szlaku Templariuszy
1998-2017
projekt: BeneAkebe