Chwarszczany, 21 lipca, imieniny obchodzą: Andrzej, Wiktor, Daniel
 
   
 
   
   
   
 Komandorie, miejsca związane z templariuszami
   
   
 
 
 
 
27jeden_procent_szlak_templariuszy_opp.jpg

12facebuk_szlak.jpg

28facebuk_muzeum.jpg

25facebuk_kaplica.jpg


Polska
 
Komandoria w Chwarszczanach           Komandoria w Rurce           Komandoria w Oleśnicy Małej           Komandoria w Wielkiej Wsi           Komandoria w Sulęcinie (Ostrowie)           Komandoria w Myśliborzu           Komandoria w Czaplinku          

Rezydencja rodu Yorck von Wartenburg w XVIII wieku na miejscu komandorii templariuszy

 Do najstarszych nadań na rzecz templariuszy na ziemiach polskich zalicza się nadanie śląskiego księcia Henryka Brodatego sprzed 1226 roku w Oleśnicy Małej (niem. Klein Öls) na południe od Oławy. Dokument fundacyjny nie zachował się do dzisiejszych czasów, dlatego też precyzyzjna data tego nadania nie jest znana. Donacja miała być wynikiem zabiegów małżonki księcia - św. Jadwigi, córki hrabiego Bertholda na Andechs (Bawaria). Osadzeni w Małej Oleśnicy templariusze mieli pochodzić z komandorii w Supplinenburgu, najstarszej placówki zakonnej w tej części Europy. W 1226 roku biskup wrocławski Wawrzyniec przekazał zakonowi w Oleśnicy dziesięcinę w wysokości 3 grzywien, a w następnym roku zwolnił ich w tejże miejscowości z dziesięciny z 5 pługów ziemi. Ten ostatni areał ziemski był wcześniej uposażeniem kościoła w Wiązowie (Vanzow), któremu przekazano jako zadośćuczynienie dochody w Brzezinie k. Brzegu. Oblicza się, że dobra te stanowiły łącznie około 27 łanów ziemi.

Oleśnica Mała uchodziła w końcu trzynastego stulecia za ośrodek znacznych latyfundiów ziemskich, charakteryzujących się znaczną intensywnością zasiedlenia. Mogło to być efektem działalności zakonu templariuszy. Śląscy badacze przypisują templariuszom z Oleśnicy Małej posiadanie następujących miejscowości: Chwalibożyc (Frauenhein), Owczar (Tempelfeld), Kurowa (Kauern) oraz Jutrzyni (Marienau). Niemiecka nazwa Owczar - Tempelfeld wskazuje raczej na wynik bezpośredniej akcji kolonizacyjnej templariuszy. Do zakonu należała też nie zachowana do dnia dzisiejszego wieś Croscyna, opuszczona zapewne jeszcze w okresie średniowiecza. We wsiach zakonnych powstawały wiejskie kościoły, będące filiami kościoła parafialnego w Oleśnicy Małej. Do dnia dzisiejszego należy dopatrywać się w kościele w Chwalibożycach pozostałości po oryginalnej, trzynastowiecznej budowli sakralnej wzniesionej z fundacji zakonu templariuszy.

Rycerze Świątyni z komandorii w Oleśnicy Małej brali z całą pewnością udział w bitwie z tatarami pod Legnicą w 1241 roku, gdzie ponieśli dotkliwe straty. Ich dobra zostały też złupione podczas przemarszu wojsk tatarskich, ponieważ jak się przypuszcza, leżały na drodze przemarszu do Wrocławia i dalej na Legnicę. Niemiecki mistrz zakonu w liście do Ponce d'Aubon w Paryżu donosił o zniszczeniu przez wojska tatarskie trzech wsi należących do templariuszy oraz dwóch wież, z których jedna musiała znajdować się w Oleśnicy Małej. Ponadto zagony tatarskie po bitwie legnickiej przez dwa tygodnie przebywały w sąsiedniej ziemi otmuchowskiej, skąd dokonywały rabunkowych wypadów, m. in. na teren dóbr cystersów henrykowskich. Nie wykluczone, że zostały wówczas do cna spustoszone posiadłości oleśnickich templariuszy.

 

Autor: Błażej Skaziński



   
 
Szlak Templariuszy
kontakt
 
 
2878315
copyright©: autorzy Szlaku Templariuszy
1998-2017
projekt: BeneAkebe