Chwarszczany, 20 sierpnia, imieniny obchodzą: Sabina, Sobiesław, Bernard
 
   
 
   
   
   
 Zamki Templariuszy
   
   
 
 
 
27jeden_procent_szlak_templariuszy_opp.jpg

12facebuk_szlak.jpg

28facebuk_muzeum.jpg

25facebuk_kaplica.jpg


Izrael
 
Atlit           Azor (Casel des Plains)           Chastellet           Destroit           Gaza           La Feve (Al-Fula)           Maldoim           Merle (Dor)           Safad          

Maldoim

Droga z Jerozolimy do Jerycha i nad rzekę Jordan była w czasach krucjat najważniejszą trasą ruchu pielgrzymkowego. Po odwiedzeniu świętych miejsc w Jerozolimie pielgrzymi zwykli formować większe grupy i odwiedzać Jerycho oraz miejsce chrztu Jezusa. Na swojej drodze schodząc krętymi ścieżkami na pustynię Judejską często byli atakowani przez rozbójników i Beduinów. Najtrudniejszym i najbardziej niebezpiecznym etapem był południowy koniec, krętego Wadi Qilt, zwanego „Czerwone Podejście” lub Tal'at a-Damm. Długi na 11 kilometrów, rozpoczynający się tam gdzie Wadi Qilt wspina się na Równinę Jerycho i kończy pośród wzgórz z czerwonego piaskowca dającego swą nazwę podejściu. To miejsce było zawsze sławne, w czasach starożytnych jako miejsce zasadzek rabusi, w czasach apostołów opisane miejsce jako ataku rabusi na wędrowców. W czasach rzymskich i bizantyjskich został wzniesiony fort na szczycie wzgórza Ma'ale Adumim i oddany wydelegowanemu oddziałowi piechoty. Nazwa podejścia była interpretowana jako pochodząca od obfitego krwawienia napadniętych przez rabusi. Droga w czasie krucjat ciągle była niebezpieczna. Aby zapewnić nieskrępowany ruch pielgrzymów templariusze wznieśli ciąg fortów wzdłuż tej drogi z których największy była na szczycie podejścia i nosił różne nazwy: Adumim, Turris Rubea, Rouge Cisterne oraz Maldoim. Blisko tego zamku jest khan (gospoda), gdzie pielgrzymi spędzali noc. Krzyżowcy identyfikowali jako Zajazd Dobrego Samarytanina.

Burchard z gór Synaj napisał:

„Cztery mile1 na zachód od Jerycha na drodze do Jerozolimy jest zamek Adumim. Miejsce gdzie człowiek schodzi z Jerozolimy do Jerycha otoczone jest przez złodziei. To się zdarzyło wiele razy w tym samym miejscu i miejsce to otrzymało swą nazwę od obfito przelewanej krwi. Okropną prawdę można zauważyć i jest bardzo niebezpiecznie, jeżeli się podróżuje bez eskorty”.

Nie jest znana data budowy zamku, ale z pewnością istniał on w latach siedemdziesiątych, skoro wspominał o nim Teodoryk w roku 1172. W roku 1187 po bitwie pod Hittinem został on zajęty przez siły muzułmańskie zmierzające z doliny Jordanu w kierunku Jerozolimy. Najwyraźniej zamek był pusty.

Ruiny Maldoim znajdują się na północ od drogi Jerozolima – Jerycho, na wysokim wzgórzu z którego szczytu widać było Jerycho na wschodzie, a Górę Oliwną na zachodzie. Od południa i wschodu stoki wzgórza są bardzo strome, a od zachodu i północy bardziej łagodne. Jest to zamek typu castrum. Jego plan jest czworoboczny, każdy bok ma 50 metrów. Wycięta w skale fosa ma 6 metrów szerokości i 4 metry głębokości i otacza zewnętrzne mury. Wewnątrz murów znajdowało się sklepienie ostrołukowe. Zbudowane ono zostało naokoło wewnętrznego dziedzińca. Dziś jest niemal zupełnie zniszczone. Jedyne pozostałości są widoczne w południowo zachodnim narożniku. W na środku dziedzińca, bliżej północnego muru zbudowany został stołp, ale zachowała się jedynie jego część. W północnym murze można zauważyć strzelnice. Zamkowa brama nie zachowała się, ale można przypuszczać, że znajdowała się w północno - wschodnim narożniku, gdzie ciągle istnieje przejście przez fosę.

W środku Ma'ale Adumim znajdowała się inna wieża strażnicza templariuszy, której fundamenty znajdowały się niedaleko od Jerycha na początku podejścia. Jej arabska nazwa to Beil Jabr Foqani i Tahtani

 

tekst: Bartłomiej Radecki


1 Dawna mila angielska o długości 4,83 km, a więc około 20 km.



   
 
Szlak Templariuszy
kontakt
 
 
2944812
copyright©: autorzy Szlaku Templariuszy
1998-2017
projekt: BeneAkebe