Chwarszczany, 18 października, imieniny obchodzą: Julian, Łukasz, Bogumił
 
   
 
   
   
   
 Zamki Templariuszy
   
   
 
 
 
27jeden_procent_szlak_templariuszy_opp.jpg

12facebuk_szlak.jpg

28facebuk_muzeum.jpg

25facebuk_kaplica.jpg


Izrael
 
Atlit           Azor (Casel des Plains)           Chastellet           Destroit           Gaza           La Feve (Al-Fula)           Maldoim           Merle (Dor)           Safad          

Merle

Podwójna zatoka zwana po arabsku Tantura „szczyt przylądka”. Znajdowała się za małym przylądkiem dzielącym zatokę na dwie i w talmudycznej literaturze zwana była „zęby Dor”. Było to jedno z kilku naturalnych koczowisk na wybrzeżu Palestyny. Tutaj już drugim tysiącleciu p.n.e. Sydonianie założyli wielkie miasto handlowe na popołudnie od ich miasta. Morskiej aktywność Dor znana była już 1115 r. p.n.e. Na przestrzeni wieków Sydonianie, Egipcjanie, Żydzi, Asyryjczycy, Grecy i Rzymianie używali Dor jako portu. W okresie hellenistycznym Dor było kwitnącym miastem, którego wiele pozostałości włączając w to mury, port, teatr grobowce, przetrwało do dzisiaj. Upadło na znaczeniu, kiedy dziesięć mil dalej została założona Cezarea, W IV wieku n.e. popadła w ruinę i została opuszczone przez cały okres arabski. Nawet jej starożytna nazwa została zapomniana.

Krzyżowi zdobywcy potrzebowali takiego miejsca jak starożytne Dor, którego nazwa była im znana jako nazwa siedziby biskupstwa we wczesnym okresie chrześcijańskim. Niemożliwym jest weryfikacja jej położenia. Krzyżowcy identyfikowali ją z Cezareą. Anonimowy podróżnik napisał „Cezarea najpierw była zwana Dor, później Wieżą Stratosa, i teraz jest zwana Cezareą”.

Krzyżowcy wybudowali mały zamek na przylądku na wybrzeżu Dor. Nazwę Merle zawdzięcza rodzinie de Merle, która otrzymała ten obszar, jako swoją domenę, od baronów Cezarei.

Z okresu krucjat do dzisiejszych czasów nie zachowały się prawie żadne informacje o historii Merle, chociaż wiadomo o osadnictwie Franków ze sądem miejskim istniejącym z tamtego okresu. Merle zostało zdobyte przez Saladyna w 1187 roku. Kronikarze opisali to wtedy jako Merla Templi, oznaczając, że w przeszłości była w posiadaniu templariuszy. Forteca krzyżowców została opuszczona przed opuszczeniem Atlitu w roku 1291. Szkice z XIX w. pokazują wysoki mur który najwyraźniej był częścią normańskiego stołpu. Możliwe jednak, że fort miał kształt kwadratu i był wzmocniony czterema narożnymi wieżami. Górował on nad małym portem od północy, który były wyposażony w molo i osłonięte wejście wycięte w pobliskiej rafie. Sugerowałoby to zamek typu castrum. Pozostałości budowli są skromne i dokładny plan zamku nie może być zrekonstruowany.

 

tekst: Bartłomiej Radecki



   
 
Szlak Templariuszy
kontakt
 
 
3135657
copyright©: autorzy Szlaku Templariuszy
1998-2017
projekt: BeneAkebe